Marlon Brando: Gdzie urodził się legendarny aktor?

2

Marlon Brando Jr. (urodzony 3 kwietnia 1924, zmarł 1 lipca 2004) był amerykańskim aktorem, którego innowacyjne podejście do aktorstwa i wybitne kreacje na stałe zapisały się w historii kina. Uznawany za jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku, Brando zrewolucjonizował sposób gry aktorskiej, wprowadzając do głównego nurtu kina techniki Aktorstwa Metodologicznego (Method Acting). Na [lipiec 2004] miał 80 lat.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 80 lat (na lipiec 2004)
• Żona/Mąż: Trzykrotnie żonaty (Anna Kashfi, Movita Castaneda, Tarita Teriipaiia)
• Dzieci: Co najmniej 11
• Zawód: Aktor
• Główne osiągnięcie: Zrewolucjonizowanie aktorstwa poprzez wprowadzenie „Method Acting” do mainstreamu; ikoniczne role w filmach takich jak „Ojciec chrzestny” i „Na nabrzeżach”.

Życie rodzinne i dzieciństwo Marlona Brando

Dzieciństwo Marlona Brando było naznaczone trudnościami. Jego rodzicami byli Marlon Brando Sr., wędrowny sprzedawca, oraz Dorothy Pennebaker, aktorka sceniczna. Oboje zmagali się z chorobą alkoholową, co wywarło destrukcyjny wpływ na młodego Marlona. Szczególnie silną więź w dzieciństwie nawiązał z rodzinną gospodynią. Jej odejście, spowodowane wyjściem za mąż, stało się dla niego traumatycznym przeżyciem, które zapoczątkowało trwające całe życie problemy z lękiem przed porzuceniem.

Związki i potomstwo

Związki i małżeństwa

Życie uczuciowe Marlona Brando było skomplikowane. Aktor był trzykrotnie żonaty. Jego żonami były: Anna Kashfi, Movita Castaneda oraz Tarita Teriipaiia, którą poznał na planie filmu „Bunt na Bounty”. Te związki były częścią burzliwego i złożonego życia osobistego aktora.

Dzieci Marlon Brando

Marlon Brando był ojcem co najmniej 11 dzieci. Wśród nich znaleźli się Christian Brando oraz Cheyenne Brando, których życie było naznaczone licznymi tragediami rodzinnymi i problemami prawnymi. Te trudne doświadczenia rodzinne często znajdowały odzwierciedlenie w jego późniejszej pracy aktorskiej.

Przyjaźnie

Przez całe życie, od 1930 roku aż do swojej śmierci w 1973 roku, Marlon Brando utrzymywał bliską przyjaźń z aktorem Wallym Coxem. Po śmierci przyjaciela, Brando był tak zdruzgotany, że przez lata przechowywał jego prochy w swojej sypialni, co świadczy o głębi ich relacji.

Kariera aktorska Marlona Brando

Początki kariery i Broadway

Marlon Brando zadebiutował na Broadwayu w 1944 roku w sztuce „I Remember Mama”. Jego wyjątkowy talent został szybko dostrzeżony przez krytyków, którzy już w 1946 roku okrzyknęli go „najbardziej obiecującym młodym aktorem”. Ten wczesny sukces zapowiadał jego przyszłą wielką karierę.

Przełomowe role filmowe

Prawdziwym przełomem w karierze Marlona Brando okazała się rola Stanleya Kowalskiego w sztuce Tennessee Williamsa „Tramwaj zwany pożądaniem” w 1947 roku. Aktor powtórzył tę kreację w filmowej adaptacji z 1951 roku, zdobywając status ikony i ugruntowując swoją pozycję w Hollywood. Kolejnym kamieniem milowym była rola Terry’ego Malloya w filmie „Na nabrzeżach” (On the Waterfront) z 1954 roku. Jego naturalny, pełen emocji styl gry w tej produkcji przyniósł mu pierwszego Oscara dla najlepszego aktora.

Powrót na szczyt i późniejsze lata kariery

Po pewnym okresie spadku popularności w latach 60., Brando zaliczył spektakularny powrót w 1972 roku rolą Vito Corleone w filmie „Ojciec chrzestny”. Pomimo początkowych sprzeciwów ze strony studia Paramount, jego kreacja stała się jedną z najbardziej pamiętnych w historii kina. W 1979 roku wystąpił w „Czasie Apokalipsy” Francisa Forda Coppoli jako pułkownik Kurtz. Mimo ogromnej gaży, Brando pojawił się na planie z dużą nadwagą i nieprzygotowany, co zmusiło reżysera do filmowania go głównie w cieniu, co jednak nie umniejszyło siły jego postaci.

Nagrody i osiągnięcia

Oscary i inne prestiżowe nagrody filmowe

W 1973 roku Marlon Brando zdobył swojego drugiego Oscara za rolę w „Ojcu chrzestnym”, jednak przeszedł do historii kina, odmawiając przyjęcia nagrody. Zamiast niego na scenie pojawiła się aktywistka Sacheen Littlefeather, która odczytała protest przeciwko dyskryminacji rdzennych Amerykanów w Hollywood. To był gest o ogromnym znaczeniu społecznym i politycznym. Oprócz dwóch Oscarów, Brando był nominowany do tej prestiżowej nagrody jeszcze sześciokrotnie, doceniając jego role w takich filmach jak „Viva Zapata!”, „Juliusz Cezar”, „Sayonara”, „Ostatnie tango w Paryżu” oraz „Sucha biała pora”.

Brando otrzymał Oscara dla najlepszego aktora za rolę w filmie „Na nabrzeżach” w 1954 roku.

Inne wyróżnienia

Dorobek Marlona Brando obejmuje również dwie nagrody Złotego Globu, trzy nagrody BAFTA (brytyjskiej akademii filmowej) oraz nagrodę dla najlepszego aktora na Festiwalu Filmowym w Cannes. Ponadto, za rolę w miniserialu ABC „Roots: The Next Generations” (1979) otrzymał nagrodę Primetime Emmy dla najlepszego aktora drugoplanowego, co podkreśla wszechstronność jego talentu.

Kontrowersje i skandale

Kariera Marlona Brando nie była pozbawiona kontrowersji. Podczas pracy nad filmem „Ostatnie tango w Paryżu” (1972) Brando i reżyser Bernardo Bertolucci zostali oskarżeni o brak etyki przy kręceniu jednej z najbardziej kontrowersyjnych scen filmu. W późniejszych latach kariery Brando słynął z trudnego charakteru na planie. Często odmawiał uczenia się kwestii na pamięć, zmuszając ekipy filmowe do umieszczania tablic z tekstem (cue cards) w zasięgu jego wzroku.

Czas dzieli się na epokę przed Marlonem Brando i po nim, jeśli chodzi o podejście do aktorstwa. Tablice z tekstem bywały umieszczane nawet w ukrytych miejscach na kostiumach innych aktorów, z którymi Brando grał w danej scenie. Kolejnym symbolem profesjonalnego chaosu stał się jego występ w „Wyspie doktora Moreau” w 1996 roku. Aktor nosił na głowie wiadro z lodem i odmawiał zdejmowania go podczas ujęć, co dodatkowo komplikowało pracę nad filmem.

Ciekawostki z życia

Edukacja i początki

Marlon Brando był postacią o barwnym życiorysie, pełnym nieoczekiwanych zwrotów. W 1941 roku został wydalony z Libertyville High School za niesubordynację, a podobny los spotkał go w Akademii Wojskowej Shattuck, skąd został wyrzucony za wymykanie się do miasta podczas aresztu domowego. Karierę wojskową uniemożliwiła mu kontuzja kolana (tzw. „trick knee”), której nabawił się podczas gry w futbol amerykański, co spowodowało, że uznano go za niezdolnego do służby podczas II wojny światowej.

Niezwykłe zachowania i pasje

Podczas nauki u Stelli Adler, gdy poproszono klasę o udawanie kurczaków w obliczu wybuchu bomby atomowej, Brando jako jedyny siedział spokojnie i udawał, że znosi jajko, tłumacząc swoje zachowanie słowami: „Jestem kurczakiem, co ja wiem o bombach?”. Po kręceniu filmu „Bunt na Bounty” Brando zakupił polinezyjski atol Tetiʻaroa, który obecnie jest miejscem luksusowego, ekologicznego kurortu „The Brando Resort”, nazwanego na jego cześć. Jego ostatnią rolą filmową był występ w thrillerze „Rozgrywka” (The Score) z 2001 roku, gdzie zagrał u boku Roberta De Niro i Edwarda Nortona.

Najważniejsze role Marlon Brando

• „Tramwaj zwany pożądaniem” (1951) – Stanley Kowalski
• „Na nabrzeżach” (1954) – Terry Malloy
• „Bunt na Bounty” (1962)
• „Ojciec chrzestny” (1972) – Vito Corleone
• „Czas Apokalipsy” (1979) – Pułkownik Kurtz
• „Ostatnie tango w Paryżu” (1972)
• „Rozgrywka” (2001)

Nagrody i nominacje Marlon Brando

Marlon Brando zrewolucjonizował aktorstwo, wprowadzając „Method Acting” do mainstreamu, co na zawsze zmieniło sposób postrzegania sztuki aktorskiej i kreowania postaci. Jego wpływ na kolejne pokolenia aktorów jest niepodważalny, a kreacje takie jak Vito Corleone czy Terry Malloy pozostają ikonami kina.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Marlon_Brando